Η Νεμόντε Νενκουίμο δήλωσε στο BBC ότι για την ίδια η προστασία του περιβάλλοντος δεν είναι επιλογή αλλά μια ιστορική κληρονομιά. “Εμείς όλοι στη φυλή Waorani είμαστε οι υπερασπιστές αυτής της γης και του πολιτισμού μας για χιλιάδες χρόνια”, είπε η Νενκουίμο προσθέτοντας ότι μεγάλωσε ακούγοντας τις ιστορίες των γερόντων για τη γη των προγόνων τους και τη ζωή τους πολύ πριν από την εμφάνιση των πρώτων ιεραποστόλων τη δεκαετία του ’50. “Ο παππούς μου ήταν αρχηγός της φυλής και υπερασπίστηκε τη γη μας από τις εισβολές των ξένων, την υπερασπίστηκε με ένα δόρυ στο χέρι”.

Από την ηλικία των πέντε ετών η Νεμόντε Νενκουίμο γνώριζε ότι θα ηγηθεί της φυλής της. “Ιστορικά οι γυναίκες είναι αυτές που παίρνουν τις αποφάσεις και οι άνδρες αυτοί που πολεμούν”, εξηγεί η βραβευθείσα με το διεθνές περιβαλλοντικό βραβείο Goldman.

“Το τροπικό δάσος του Αμαζονίου είναι το σπίτι μου. Σας γράφω αυτό το γράμμα γιατί οι πυρκαγιές μαίνονται ακόμα. Επειδή οι εταιρείες χύνουν πετρέλαιο στα ποτάμια μας. Επειδή οι ανθρακωρύχοι κλέβουν χρυσό (εδώ και 500 χρόνια), και αφήνουν πίσω τους ανοιχτούς λάκκους και τοξίνες. Επειδή οι άρπαγες του εδάφους κόβουν το πρωτογενές δάσος έτσι ώστε τα βοοειδή να μπορούν να βόσκουν, οι φυτείες να μπορούν να καλλιεργηθούν και ο λευκός να τρώει. Επειδή οι πρεσβύτεροι μας πεθαίνουν από κορονοϊό, ενώ σχεδιάζετε τις επόμενες κινήσεις σας για να τεμαχίσετε τα εδάφη μας για να τονώσετε μια οικονομία που δεν μας έχει ωφελήσει ποτέ. Διότι, ως ιθαγενείς, αγωνιζόμαστε για να προστατεύσουμε αυτό που αγαπάμε – τον τρόπο ζωής μας, τα ποτάμια μας, τα ζώα, τα δάση μας, τη ζωή στη Γη – και ήρθε η ώρα να μας ακούσετε”, ανέφερε η Νενκουίμο σε επιστολή της που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό “Time”, το οποίο τη συμπεριέλαβε στυς 100 πιο σημαντικούς ανθρώπους και αυτόχθονες ακτιβιστές σήμερα στον κόσμο.

“Εξαναγκάσατε με βία τον πολιτισμό σας πάνω μας και τώρα κοιτάξτε πού βρισκόμαστε: παγκόσμια πανδημία, κλιματική κρίση, εξαφάνιση ειδών και οδηγώντας τα πάντα σε εκτεταμένη πνευματική φτώχεια. Σε όλα αυτά τα χρόνια του πάρε, πάρε, πάρε από τα εδάφη μας, δεν είχατε το θάρρος, την περιέργεια ή τον σεβασμό για να μας γνωρίσετε.

Να καταλάβετε πώς βλέπουμε, και σκεφτόμαστε και νιώθουμε, και τι γνωρίζουμε για τη ζωή σε αυτήν τη Γη. Δε θα μπορέσω να σας διδάξω τίποτα ούτε σε αυτό το γράμμα. Αλλά αυτό που μπορώ να πω είναι ότι έχει να κάνει με χιλιάδες και χιλιάδες χρόνια αγάπης για αυτό το δάσος, για αυτό το μέρος. Η αγάπη με την βαθύτερη έννοια, ως σεβασμός. Αυτό το δάσος μάς έχει διδάξει πώς να περπατάμε ελαφρά, και επειδή το έχουμε ακούσει, το μάθαμε και το υπερασπιστήκαμε, μας έχει δώσει τα πάντα: νερό, καθαρό αέρα, τροφή, καταφύγιο, φάρμακα, ευτυχία, νόημα. Και τα παίρνετε όλα αυτά, όχι μόνο από εμάς, αλλά από όλους στον πλανήτη και από τις μελλοντικές γενιές. Είναι νωρίς το πρωί στον Αμαζόνιο, λίγο πριν από το πρώτο φως: μια ώρα που προορίζεται να μοιραστούμε τα όνειρά μας, τις πιο ισχυρές σκέψεις μας. Και έτσι σας λέω: η Γη δεν σας περιμένει να τη σώσετε, αναμένει από εσάς να την σέβεστε. Και εμείς, ως ιθαγενείς, περιμένουμε το ίδιο”.

.