O κ. Μητσοτάκης, χθες, έκανε ό,τι μπορούσε ώστε να απαξιώσει, για άλλη μία φορά, το Κοινοβούλιο. Κατά τη συζήτηση του φορολογικού νομοσχεδίου -που έχει ξεσηκώσει την ελληνική κοινωνία και ειδικότερα τους ελεύθερους επαγγελματίες- εμφανίστηκε στην Ολομέλεια του Σώματος, εκφώνησε την ομιλία που είχε ετοιμάσει, είπε όσα ήθελε να πει εν είδει διαγγέλματος και αποχώρησε.

Δεν κάθισε να ακούσει ούτε έναν πολιτικό αρχηγό. Δεν έδειξε την παραμικρή διάθεση να προβληματιστεί για την κριτική που ασκείται στο νομοσχέδιο όχι μόνο από τα κόμματα αλλά και από το Επιστημονικό Συμβούλιο της Βουλής. Αυτό δεν είναι απλά αλαζονεία. Είναι πρωτίστως μια επικίνδυνη, για τους δημοκρατικούς θεσμούς, πρακτική.

Στο διά ταύτα του νομοσχεδίου, ο κ. Μητσοτάκης το ενέταξε στο πλαίσιο ενός «πολυδύναμου εκσυγχρονισμού» που προωθεί η κυβέρνησή του. Τώρα πώς είναι δυνατόν να συνιστά εκσυγχρονισμό η οριζόντια φορολόγηση των ελεύθερων επαγγελματιών στη βάση ενός τεκμαρτού εισοδήματος, για το οποίο δεν υπάρχουν επαγγελματικές και εδαφικές διαφοροποιήσεις και το οποίο δεν προκύπτει από πουθενά αλλά ορίζεται διά νόμου, αυτό μόνο ο κ. Μητσοτάκης το ξέρει.

Εκσυγχρονισμός θα ήταν να ισχύει και για τους ελεύθερους επαγγελματίες και αυτοαπασχολούμενους η συνταγματική διάταξη ότι οι Ελληνες πολίτες συμμετέχουν στη φορολογία με βάση τη φοροδοτική τους ικανότητα. Αλλά αυτό σημαίνει πως η κυβέρνηση θα είχε κάνει ό,τι είναι δυνατόν ώστε τα εισοδήματα αυτών των ανθρώπων να μπορούν να προσδιοριστούν με τη μέγιστη ακρίβεια. Δεν έχει κάνει τίποτα και καταφεύγει σε ένα αναχρονιστικό και άδικο μέτρο, δηλαδή στα τεκμήρια, επί δικαίους και αδίκους.

Εκσυγχρονισμός θα ήταν την ίδια αντιμετώπιση με τους ελεύθερους επαγγελματίες και αυτοαπασχολούμενους να έχουν και τα νομικά πρόσωπα (επιχειρήσεις του εμπορικού δικαίου) όπου το 65% δηλώνει ζημιές και μηδενικά κέρδη. Γιατί αυτές τις δηλώσεις τις κάνει αποδεκτές η κυβέρνηση, αλλά μέσω του φορολογικού της νομοσχεδίου θεωρεί φοροφυγάδες το 71% των ελεύθερων επαγγελματιών και νομοθετεί τεκμήρια για να τους φορολογήσει;