Τα παιχνίδια με τον Άρη τα τελευταία χρόνια έχουν σχεδόν πάντα για τον Ολυμπιακό μεγάλο βαθμό δυσκολίας. Δεν άλλαξε κάτι το βράδυ του Σαββάτου. Ήταν ένα ντέρμπι στο πρώτο ημίχρονο λόγω της τακτικής του Χιμένεθ και της προσπάθειας των παικτών του να δείξουν ότι μπορούν κι ας υπήρχαν σοβαρές απουσίες.

Ο Ολυμπιακός εγκλωβίστηκε και δεν έβρισκε τρόπους για φάσεις. Μετά πήγε να γίνει πάρτι με τους Ποντένσε και Ταρέμι να οργιάζουν, αλλά από μία φάση μπορούν τέτοια παιχνίδια να στραβώσουν. Σε αυτή τη φάση, για την οποία δεν ευθύνεται φυσικά μόνο ο Μάνσα, ο διαιτητής έδωσε αμέσως πέναλτι και αποβολή. Σωστά.

Όπως αμέσως δεν είχε δώσει πέναλτι στο τέλος του πρώτου μέρους υπέρ του Ταρέμι που «τράβα-τράβα» από το αντίπαλο έπεσε. Μάλλον όχι σωστά εκεί, από τους Γερμανούς που γενικά είχαν παρουσία την οποία θα λάτρευε κάθε φιλοξενούμενος σε μεγάλο παιχνίδι. Τέλος πάντων.
Ο Ολυμπιακός βρέθηκε με παίκτη λιγότερο για πάνω από 25 λεπτά κι εκεί, εκτός από ηρωισμούς σε τάκλιν, ήταν βέβαιο ότι θα χρειαζόταν ο Τζολάκης. Μία δύο προσπάθειες προς την εστία ο Άρης θα τις έβρισκε (αν και ο Ολυμπιακός είχε παραπάνω και με παίκτη λιγότερο).

Εκεί όμως βρήκε τον διεθνή γκολκίπερ, τον γνωστό πανέτοιμο Τζολάκη να αποκρούσει καθετί δύσκολο, όπως ήταν το σουτ του Μόντσου ή φυσικά το κοντινό του Αλαφαρέλα. Και τα απέκρουσε.

Μαζί πήρε και ό,τι θα του χρειαστεί σε ψυχολογία και αυτοπεποίθηση για το ματς με την PSV. Ένα παιχνίδι που από την αρχή έως το τέλος θα έχει κινδύνους από μία σούπερ φορμαρισμένη και γρήγορη επίθεση.

Κι ο τερματοφύλακας θα πρέπει εκτός από ικανός να είναι και σε καλή κατάσταση από κάθε άποψη. Ο Τζολάκης έδειξε πως έχει επιστρέψει σε όλα αυτά, γιατί για την ικανότητα ποτέ δεν αμφέβαλλε κανείς κι ούτε πρόκειται.