Από το Σύνταγμα μέχρι την Ομόνοια κι από τον Νέο Κόσμο στη Δραπετσώνα, αυτές είναι οι δέκα διευθύνσεις για τα καλύτερα σουβλάκια στην πόλη.

Aπό την αρχαιότητα έως σήμερα, κανείς δεν μπόρεσε να αντισταθεί ποτέ στο σουβλάκι. Οι αναφορές του «οβελίσκου» (που σημαίνει μικρή σούβλα) στον Όμηρο και σε έργα του Αριστοφάνη και τα ευρήματα «κρατευτών», ένα σκεύος όπου πάνω του ψήνονταν κομμάτια κρέας, στο Ακρωτήρι της Θήρας, με τον διευθυντή της ανασκαφής και ομότιμο καθηγητή Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Χρίστο Ντούμα, να κάνει λόγο για σουβλάκι το 1600 π.Χ. δείχνουν ότι πρόκειται για ένα έδεσμα με μακρά ιστορία.

Τα καλαμάκια των πανηγυριών, των γηπέδων, της Εθνικής Οδού, είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με τα παιδικά μας χρόνια. Και είναι συχνά αυτή η ωραιοποίηση του παρελθόντος που σε κάνει να αναζητάς τις γεύσεις. Ύστερα, είναι η τέχνη του τυλιχτή – ο φίλος μας ο Λάκης που την κατείχε, έλεγε πάντα ότι ένα σουβλάκι πρέπει να είναι μικρό και όχι παραφουσκωμένο, γι’ αυτό δεν έβαζε ποτέ πατάτα. Κι εδώ ερχόμαστε σε «μάστορες» όπως ο Κώστας στο Σύνταγμα και ο Λευτέρης ο Πολίτης που απαγορεύουν ρητά τον εν λόγω υδατάνθρακα στο μαγαζί τους.

Το σουβλάκι θεωρείται ολοκληρωμένο γεύμα. Πίτα, κρέας, λαχανικά. Η αρχή όλων των street food, το «γρήγορο» φαγητό που για να γίνει σωστά, απαιτεί χρόνο και καλές πρώτες ύλες. Το σουβλάκι ξέπεσε, γέμισε με προκάτ πατάτες και γύρους που στροβιλίζονταν, πάγωναν και ξαναζεσταίνονταν, από κρέατα αμφιβόλου ποιότητας. Γνώρισε και νεοτερισμούς με νέα υλικά κι έγινε vegan (κανένα πρόβλημα, παλιά λεγόταν «παιδικό» ή «νηστίσιμο»).

Είναι παρήγορο να υπάρχουν ακόμα οι κλασικοί και να κρατούν τη γεύση τους και ελπιδοφόρο να θέλουν οι καινούργιοι να ακολουθήσουν τα χνάρια τους. Το καλύτερο σουβλάκι είναι θέμα προσωπικό, η γεύση άλλωστε είναι υποκειμενική και πολλές φορές δέχεται παρεμβολές από τα συναισθήματα. Ας είναι.

Για να ξεχωρίσω τα δέκα καλύτερα σουβλάκια της Αθήνας, αφού όλοι αγαπάμε να μισούμε τις λίστες, δεν έλαβα υπόψη μόνο τη γεύση ή την ποιότητα αλλά και τα γεγονότα που έχω συνδυάσει με καθένα από τα παρακάτω μαγαζιά. Κι αυτή είναι η δική μου γνώμη, χωρίς εμπορικές συμφωνίες.

Ο Κώστας στο Σύνταγμα